Laat ik mezelf eens even voorstellen! Mijn naam is Afiya Shafiq, 25 jaar oud, geboren en getogen in het prachtige Nijmegen. Ik ben half Afghaans en half Russisch.
Al sinds jongs af aan merkte ik dat ik "anders" was. De manier waarop ik soms kon reageren, dingen die ik niet begreep en nog veel meer andere factoren zorgden ervoor dat mijn moeder het op een gegeven moment even niet meer wist. Ze schakelde hulp in en sinds een jonge leeftijd kreeg ik al te maken met diverse psychologen, therapeuten etc.
Op de basisschool werd bij mij NLD vastgesteld.
Ik weet nog dat mijn ouders geen idee hadden wat dit precies inhield. En ik natuurlijk ook niet. Ik was nog erg jong en had geen benul. Daarnaast is NLD natuurlijk niet bepaald iets alledaags wat iedereen kent. De meeste mensen kennen uiteraard autisme, ADHD, ADD, maar van NLD hebben de meesten geen idee.
Als jong persoon met een bijzondere afkomst, ouders die ooit naar Nederland zijn gekomen, was het erg lastig om ermee te "leren leven". Want op een gegeven moment kun je niet anders. Ik wil natuurlijk niet zeggen dat het wellicht makkelijker zou zijn geweest binnen een Nederlands gezin, maar om maar een voorbeeld te noemen, mijn Afghaanse vader gelooft niet in depressies of andere mentale toestanden, nee, volgens hem ben je dan gewoon "lui". Laat staan met andere diagnoses. Zoals in mijn geval: NLD.
Ik heb jarenlang letterlijk en figuurlijk moeten vechten met mezelf waardoor ik indirect ook vocht met anderen (figuurlijk gezien natuurlijk). En dat is erg lastig geweest maar vooral ook heel jammer. Want gezien het feit dat NLD niet bepaald een bekend fenomeen is, was het des te harder uit te leggen hoe ik me voelde of waarom ik me gedroeg zoals ik me gedroeg. En dat heeft me heel veel nare situaties opgeleverd. En een verkeer beeld over wie ik echt ben.
Met mijn verhaal hoop ik dat iedereen die in een soortgelijke situatie zit zich een beetje gehoord en gezien voelt. Ik weet dat het extreem lastig kan zijn, maar weet dat er jammer genoeg nog velen anderen zijn in jouw situatie.
NLD is niet een zwakte, maar onze kracht. Ookal hebben we allemaal deze diagnose, we zijn stuk voor stuk uniek. Je bent bijzonder! Onthoud dat ten alle tijden!
Heel veel liefs,
Afiya Shafiq (25)
Let me introduce myself! My name is Afiya Shafiq, 25 years old, born and raised in beautiful Nijmegen. I am half Afghan and half Russian.
From a young age, I noticed that I was "different." The way I sometimes reacted, things I didn't understand, and many other factors meant that at one point, my mother was at a loss. She sought help, and from a young age, I was already dealing with various psychologists, therapists, etc.
I was diagnosed with NVLD in primary school.
I remember that my parents had no idea what exactly this entailed. And neither did I, of course. I was still very young and had no clue. Furthermore, NVLD is naturally not exactly something commonplace that everyone knows. Most people obviously know autism, ADHD, and ADD, but most have no idea about NVLD.
As a young person with a unique background, and parents who came to the Netherlands some time ago, it was very difficult to "learn to live" with it. Because at a certain point, you have no other choice. Of course, I don't want to suggest that it might have been easier within a Dutch family, but just to give an example, my Afghan father doesn't believe in depression or other mental conditions; no, according to him, you are simply "lazy" then. Let alone with other diagnoses. Like in my case: NVLD.
For years, I literally and figuratively had to fight with myself, which meant I indirectly fought with others as well (figuratively speaking, of course). And that has been very difficult, but above all, very unfortunate. Because given the fact that NVLD is not exactly a well-known phenomenon, it was all the harder to explain how I felt or why I behaved the way I did. And that resulted in a lot of unpleasant situations for me. And a distorted view of who I really am.
With my story, I hope that everyone in a similar situation feels a little heard and seen. I know it can be extremely difficult, but know that, unfortunately, there are many others in your situation.
NVLD is not a weakness, but our strength. Even though we all have this diagnosis, we are all unique. You are special! Remember that at all times!
Lots of love,
Afiya Shafiq (25)
Reactie plaatsen
Reacties