NLD door de jaren heen/ NVLD over the years

Gepubliceerd op 20 oktober 2022 om 21:09

NLD door de jaren heen.

 

Ik schrijf als moeder van een een jong volwassen dochter met NLD. Haar vraag was, iets te delen over de invloed  van NLD toen (als kind zijnde) en nu.

 

Onze dochter is gediagnostiseerd rond haar  6e jaar. Vooral in bepaalde schoolse vaardigheden was haar ontwikkeling trager. En op sociaal gebied waren er moeiten.

 

Voor haarzelf was dat soms lastig, hoewel ze toen nog weinig tot beperkt het idee had dat dit met NLD te maken had. Bepaalde vaardigheden hebben we extra en veel geoefend, en kon ze toen aanleren. Andere vaardigheden hebben we maar gelaten voor wat het was. In die tijd had zij één tot twee vriendinnen, maar was in het contact onderhouden wel afwachtend.

 

 

 

Nu , 15 jaar later, heeft zij zich ontwikkeld tot een mooie jonge vrouw. NLD speelt zeker nog een rol, maar hoewel soms lastig, heeft ze dit steeds meer leren accepteren als een deel van wie zij is. Ze is er opener in geworden, door ook in situaties met nieuwe mensen/ leeftijdsgenoten/ op het werk, (sneller) aan te geven wat NLD voor haar betekent en waarmee vanuit de ander rekening gehouden zou moeten worden. Hierin is veel groei te zien, zo ook in sociale contacten.

 

Zij heeft nu meerdere vriendinnen, (die ze kent vanuit verschillende situaties), waarmee ze een fijn en goed contact onderhoudt,  daar zelf ook zeer zeker de initiatieven toe neemt.  En door toenemende zelfstandigheid gaat ze er geregeld met hen op uit.

 

Helaas blijven er meerdere vaardigheden die (motorische en qua complexiteit) te lastig blijken.

 

Bij sommige daarvan heeft ze veel inzet getoond door het toch te gaan proberen. Wanneer dit alsnog niet lukte, kan ze voor zichzelf aangeven, het in elk geval een eerlijke kans te hebben gegeven. Als dan na enige tijd er acceptatie komt dat dit niet lukte, gaat zij ook zeker op zoek naar alternatieven, dat is heel positief. Ook in haar vriendinnengroepje en in werksituatie, treft ze geregeld mensen die ook met één of enkele dingen (zij het vaak op een iets ander vlak) moeite hebben. Die (h)erkenning zorgt voor onderling begrip en acceptatie. En zelf steeds meer kunnen kijken naar eigen handelen, ervaringen en gevoelens en hier rekening mee houden, maakt dat ze op een positievere manier kan omgaan met NLD

 

Als moeder ben ik nu meer op de achtergrond aanwezig, geef soms wel nog dingen aan, waar ze allert op kan wezen en/of wat geregeld moet worden. Maar ben daarin steeds minder sturend, laat haar zelf de voor en tegens afwegen en de beslissingen nemen ) naast kleinere, ook in grote zaken. Natuurlijk is dat bij elk kind dat groeit naar volwassenheid zo, maar vanaf start diagnose was het best onduidelijk in hoeverre dat haalbaar was. Maar daarin heeft zij flinke groei laten zien, zeker ook de laatste 5 jaar.



Tot de volgende keer, 

 

Janet Marit’s moeder 

 

NVLD over the years 



I’m writing this as a mom about my young adult daughter. She asked me to write something about the aspects of having NVLD when she was a kid and now. 



Our daughter got diagnosed when she was 6 years old. She struggled a bit more with things in school and socialising. 

 

It was kinda hard for her even though she didn’t really know that it was because of her NVLD back then. 

Some things we kept repeating and other things we put on hold for a bit. She used to have two friends back then but she struggled reaching out to them. 

 

Now 15 years later she became a great young women.

NVLD is still a big part of her life but she accepted it more and is more open about it. She reaches out at work and that results in her having a larger social circle and more friendships. A lot more often she’s out with her friends now. 

 

There are still some motoric skills that she can’t get hold of but she’s aware of it and tries to accept it and look for alternatives which is very positive. She’s also met other people with the same kinda challenges. Recognising herself in others makes it easier to look at NVLD in a more positive way. 

 

As a mom I’m now more on the background but I still give her  feedback about certain things. Now I’m more a small part of it and I let her make her own decisions. 

She’s made a lot of progress especially in the last 5 years. 



Until next time, 

 

Janet Marit’s mom 



 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.